مسخرس !!!

 

مدتهاس داره خودشو .... می ده می گه :

دستمو بگیر 

میترسه غرق شه یا یخ بزنه اخه سرد

 

حالا تازه فهمیده طرف به پاهاش غل و زنجیر بسته

 

زورکی که نمیشه

با دندانهاي زرد و چركش لبخندي هرزه تحويلش مي دهد
مرتيكه ي چروك
اغوشش را براي دخترك باز مي كند و مي خواند او را
مي خواهد دربر بگيرد بازوان سردش را
بدنش متعفن از بوي گناه
لحظه اي مكث
قهقه اي وحشيانه و كثيف
و دخترك خود را از لابه لاي پتو مي رهاند...
هنوز هوا تاريك است
و كابوس ها تمامي ندارند
دخترك خاموش شده

_____________________________________

ادغام حس و حال من از 2 فيلم

فقط همين

نه بيشتر

نگاه زاده ي علاقه ست

نگاهت مي كنم 

لبخند بزن

 

__________________________________

جمله ي اول و پرويز پرستويي يه جا گفت

يک..... دو..... سه..... چهار..... پنج...

 قدماشو مي شمرد.روي يه طناب نازک نازک راه ميرفت

 آروم آروم .تنهاي تنها. فقط طناب رو مي ديد!!!

 ديگه هيچي نبود نه مبدا نه مقصد نه افق دور هيچي سياه سياه

 اون بود و سياهي وطناب زير پاش و پاهاي خستش که داشتن تلاش مي کردن ....

چهارده .... پونزده...شونزده.....طناب مثه زندگيشِ

 وقتي زندگي ام مي کرده انگار روي طناب نازک راه مي رفته بازم مي ره انقد که

 ديگه نمي تونه يه وري مي شه و مي افته.......................................

اما يکي گرفتش ... يه دست دستشو گرفت و فرياد خفشو ساکت کرد

سرشو که آورد بالا ديد يه دست گرم که از نور اومده بيرون و اونو مي کشه بالا.................

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

.*..عشق واقعی اون دست

miZty دعوتم کرد منم قبولیدم .

منم هر کی که میاد اینجارو  دعوت می کنم .

 

به اسمان نگاه كردم (بيچاره ي مهربون )  لبخند زد
چشمهايم را بستم ,كه انگار مقصر اوست, دلم از جاي ديگري پر بود دق دليش رو سر او در اوردم

امشب هم دلم پر است

به ديدارش رفتم لبخند زدم

رويش را برگرداند شايد
دلش از جاي ديگري پر بود دق دليش را سر من در اورد ...

_____________________________________________________________

از عروسك خيمه شب بازي بودن خسته شدم
از لبخند احمقانه خسته شدم
ميشه صورتم و برام خط خطي كني و نخامو پاره ؟!!!

 

چشماشو بست و سرشو اروم گذاشت رو شونش
تو دلش گفت اخیش بالاخره یه تکیه گاه , يكي كه مي مونه !!!
خواست حرف بزنه اما سكوت رو ترجيح داد باد موهاشو بهم می ریخت
چشماشو باز کرد تا  نگاش کنه بهش لبخند بزنه اما
دید به یه تیکه سنگ تکیه داده ...

گاهی حتی از خودمم ابله تر می شوم ...!!!

 

                          ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می تونم الکی الکی هرجی می گرو باور می کنم می تونی توم باور کن نمی تونی ؟!!

! بجهنم

داشتن دعوا می کردن، جیغ و داد و فحشو .... خیلی بد بود. یوهو افتاد به جونش زدش .. می زدش .. موهاشو می کند .. اون سعی می کرد از خودش دفاع کنه اما نمی تونست . التماس می کرد .. اما انگار اون دیوونه شده بود! یه لحظه که فک می کرد اوج عصبانیتشه دستشو انداخت و گوشواره ی اونو کشید ... خون ! خون از گوشش می اومد .. حالا فهمید !!!
فهمید دیدن خون .. جیغ .. التماس و زجر اون می تونست آرومش کنه!  پس شروع کرد به کتک زدن .. بیشتر ... اونقدر زدش تا تمام صورتش (گوشه ی لبش،  دماغش و  کنار یکی از پلکاش ) خونی بود !
اما .. هنوز ارضا نشده بود، یه حسی بود که می گفت " بیشتر " ! پس چاقوشو دراورد و شروع کرد به خط خطی کردن بدنش ... از صورتش شروع کرد .. و بعد گردن و دست ها و و بدن کبود و سختش و پاهاش ... با چاقوش خط خطی می کرد ... خون می اومد ... روی پوست مجروحش با خون می نوشت " ازت متنفرم!  حالم ازت به هم می خوره .. بمیر لعنتی!! " و ....
تمام اتاق پره خون شده بود .. تمام صورت و بدن اون ... تمام لباساش و دستاش و حتی صورت خودشم خون خالی بود !
حالا ارضا شده بود . پس چاقوشو لیسید و تمیز کرد و گذاشت سر جاش .. توی جیبش ، و از اتاق رفت بیرون ....

 

داغ داغ
تنش داغ
هوا داغ
سرش داغ
مغزش داغ
می جوش
نمی فهمه جریان چیه
اصن ....

 

سرد سرد
عرق سرد
پوست سرد

بین همه ی داغیا

دستشو محکم گرفته بود دست گرم گرم بود!!!
بعد از ظهر بود اما خيلي تاريک بالا سرشون درختام دستاي همو گرفته بودن انقدر محکم که مثه يه سقف شده بود رو زمين برگاي خشک و علفاي هرز مثه فرش قرمز زيره پاشون بود پايين لباس سفيدش کثيف و سياه نشده بود اونم قرمز شده بود!!!

صداهاي نامفهوم و زوزه ي باد بوي نم و گلا با يه بوي اشناي فراموش شده

هنوز دستشو محکم گرفته بود بهش احساس امنيت مي داد بهش آرامش مي داد...

لاي تاب موهاي مشکي بلندش که تا کمرش مي رسيد يه پروانه ي آبي گير کرده بود پروانه رو آزاد کرد

برگشت تا بهش لبخندش بزنه ولي اوني نبود تنها بود و محکم به دامن بلندش چنگ زده بود

جلوتر پر از گل بود گلاي کبود مثه اسمون گمشده دلش مي خواس بره بشينه وسط گلا و منتظربمونه

اما

ترسيد

-اگه تنها نبودم مي رفتم
-اما گلا خيلي قشنگن ...

رفت وسط گلا بشينه

اما آروم آروم فرو رفت يه سرماي زياد که از پاهاش شورو شد و تا کمرش رسيد

رسيده بود وسط نيلوفراي کبود مرداب..........................

سکوت محظ ....